(Źródło: Internet)

Wisława Szymborska nie żyje. Jedna z najsłynniejszych polskich poetek, laureatka (1996r) literackiej Nagrody Nobla, zmarła w Krakowie w wieku 89 lat. Niezwykle skromna i delikatna osoba. Talentem, dowcipem i wielkim sercem podbiła publiczność na całym świecie.

 Jej poezja była najlepszym ambasadorem Polski.  Wiersze Szymborskiej poruszają do głębi, bo dotykają istoty bytu, materii, ich aforystyczność; dotyczą  kondycji człowieka we wszechświecie, mówią o miłości, rozstaniu, odchodzeniu, rozpaczy, ale i pogodzeniu z losem. Paradoks, ironia, metaforyczność - oto narzędzia, które poetka opanowała do perfekcji.

Szymborska nie żyje i wraz z jej odejściem kończy się pewna epoka polskiej poezji.

WISŁAWA SZYMBORSKA

POGRZEB

„tak nagle, kto by się tego spodziewał”

„nerwy i papierosy, ostrzegałem go”

„jako tako, dziękuję”

„rozpakuj te kwiatki”

„brat też poszedł na serce, to pewnie rodzinne”

„z tą brodą to bym pana nigdy nie poznała”

„sam sobie winien, zawsze się w coś mieszał”

„miał przemawiać ten nowy, jakoś go nie widzę”

„Kazek w Warszawie, Tadek za granicą”

„ty jedna byłaś mądra, że wzięłaś parasol”

„cóż z tego, że był najzdolniejszy z nich”

„pokój przechodni, Baśka się nie zgodzi”

„owszem, miał rację, ale to jeszcze nie powód”

„z lakierowaniem drzwiczek, zgadnij ile”

„dwa żółtka, łyżka cukru”

„nie jego sprawa, po co mu to było”

„same niebieskie i tylko małe numery”

„pięć razy, nigdy żadnej odpowiedzi”

„niech ci będzie, że mogłem, ale i ty mogłeś”

„dobrze, że chociaż ona miała tę posadkę”

„no, nie wiem, chyba krewni”

„ksiądz istny Belmondo”

„nie byłam jeszcze w tej części cmentarza”

„śnił mi się tydzień temu, coś mnie tknęło”

„niebrzydka ta córeczka”

„wszystkich nas to czeka”

„złóżcie wdowie ode mnie, muszę zdążyć na”

„a jednak po łacinie brzmiało uroczyściej” „było, minęło”

„do widzenia pani”

„może by gdzieś na piwo”

„zadzwoń, pogadamy”

„czwórką albo dwunastką”

„ja tędy”

„my tam”

Wiersz Pogrzeb pochodzi z tomu Ludzie na moście wydanego w roku 1986 w Warszawie.